U Bosni i Hercegovini ne postoji Nacionalni program za volontiranje mladih, a kao odgovor na sve veće potrebe i zahtjeve procesa promocije i razvoja volontiranja u BiH, lokalna omladinska nevladina organizacija – Omladinski komunikacioni centar je od 2005. godine podržavao razvoj volonterske infrastrukture. To je rezultiralo razvojem lokalnih volonterskih servisa u različitim gradovima, koji su formirali mrežu pod nazivom “Volontiram!” U okviru mreže trenutno postoji 14 lokalnih volonterskih servisa, uspostavljenih širom zemlje, u Banja Luci, Bihaću, Bijeljini, Brčkom, Bugojnu, Derventi, Doboju, Mostaru, Mrkonjić Gradu, Sarajevu, Srebrenici, Trebinju, Tuzli i Zenici.

Lokalni volonterski servis (LVS) predstavlja osnovnu strukturu za podsticanje građana na volontiranje (u skladu sa osnovnim principima organizovanog rada sa volonterima) i kreiranje programa volontiranja u skladu sa potrebama zajednice u kojoj žive.

Vizija mreže „Volontiram!“ je humano i ravnopravno demokratsko društvo koje aktivno uključuje svoje građane u društvene procese. „Volontiram!“ je neformalna mreža lokalnih volonterskih servisa u BiH, koja doprinosi razvoju društvenih kapaciteta kroz aktivnosti promocije i razvoja volontiranja, kao uslova za poboljšanje kvaliteta života i razvoja društva u cjelini.

Strateški ciljevi mreže “Volontiram!”:

  1. uspostavljen i primjenjen zakonski okvir za volontiranje u BiH;
  2. volontiranje prepoznato i prihvaćeno kao pozitivna društvena vrijednost;
  3. uspostavljen jedinstveni sistem upravljanja volonterstvom u BiH;
  4. snažna mreža “Volontiram!” koja se sastoji od održivih lokalnih volonterskih servisa u BiH;
  5. mreža “Volontiram!” prepoznata kao centar za informisanje, razmjenu iskustva i razvoj inovativnih metodologija u oblasti volontiranja na nacionalnom i međunarodnom nivou.

Mladi koji su bili učesnici fokus grupa rijetko učestvuju u volonterskim aktivnostima. Iako je većina ispitanika izjavila da je barem jednom učestvovala u određenim aktivnostima vezanim za zaštitu životne sredine i ekologiju, to su uglavnom bile kratkotrajne aktivnosti koje su trajale najviše jedan ili dva dana, ili su bile usmjerene na direktnu pomoć lokalnoj zajednici, kao npr. pomoć u slučaju poplava ili humanitarne akcije.

Mladi kao razlog za neuključivanje u volonterske aktivnosti ističu opštu neaktivnost i nedostatak volje, iako su aktivnosti prilika za sticanje potrebnog radnog iskustva.

Učesnici fokus grupa koji su kao volonteri učestvovali u takvim aktivnostima navode da su imali potpune i jasne informacije o tim aktivnostima. Znali su ko je organizovao određene aktivnosti, koji su im ciljevi, kako će se ti ciljevi ostvariti itd. Kada su smatrali da nisu dovoljno informisani, mladi su aktivno tražili informacije i uspijevali da dođu do informacija koje su im bile potrebne.

OPIS OMLADINSKIH POLITIKA